در پروژه های کاربردی عموماً از مدل سازی سه بعدی پرهیز می شود و با مدل های کرنش مسطح دوبعدی، طراحی صورت می گیرد، که افزایش هزینه های طرح را در پی خواهد داشت. در پژوهش حاضر، با بررسی نتایج پایش یک گود بسیار عمیق به عمق 60 متر، که با روش مهارگذاری پایدارسازی شده بود و با رویکرد در نظر گرفتن اثر کنج مقعر قائم در مدل های سه بعدی، عواملی همچون: تأثیر عمق و طول گود و نسبت آنها در تغییرشکل ها و چگونگی توزیع آن در سطح دیواره، واکاوی و نسبت کرنش مسطح و عوامل مؤثر در آن ارزیابی شده است. کمترین مقدار نسبت کرنش مسطح در فاصله ی 5 متری از گوشه رخ داده و مقدار آن در آن جا بین صفر تا 45/0 بوده است. به منظور بهینه سازی گودها، ابتدا بدون منظور کردن اثر سه بعدی و در حالتی با منظور کردن اثر کنج ها طراحی شده اند و با حفظ تغییرشکل یکسان بیشینه، مقایسه ی احجام صورت گرفته است. نتایج نشان می دهند در صورت منظور کردن اثر کنج در طراحی روش پایدارسازی و متناسب با ابعاد گود، میزان 21 الی 55 درصد در طول مهارها صرفه جویی خواهد شد.

وجود آسیب یا ترک در سازه ها باعث تغییر در پارامترهای مودال می شود و فرکانس های طبیعی و شکل مودهای ارتعاشی آنها را تحت تاثیر قرار می دهد؛ بنابراین می توان از تغییر پارامترهای مودال، برای شناسایی آسیب در سازه ها استفاده نمود. تاکنون بیشتر تحقیقات انجام شده در تشخیص آسیب در مسائل یک بعدی نظیر تیرها متمرکز بوده است و تحقیقات جامعی برای شناسایی آسیب در سازه های دوبعدی و بالاتر وجود ندارد. به نظر می رسد، دلیل این کار مدت زمان بسیار زیاد تحلیل درصورت مدل سازی با روش اجزای محدود باشد که در این مقاله دو راهکار برای کاهش هزینه محاسبات ارائه شده است. ابتدا با انجام تحلیل حساسیت از شبکه های اجزای محدود درشت تری استفاده شده است. در راهکار دوم به جای استفاده از الگوریتم ژنتیک در مسائل مورد بررسی، از الگوریتم بهینه سازی اجتماع ذرات استفاده شده است که زمان لازم برای تشخیص آسیب ها را کاهش دهد. هدف این تحقیق شناسایی وجود، مکان و شدت آسیب در سازه های دوبعدی تنش یا کرنش مسطح بااستفاده از ترکیب اطلاعات فرکانس های ارتعاشی و شکل مودهای ارتعاشی سازه ها می باشد. برای این منظور، با مدل سازی اجزای محدود سازه های دوبعدی با برنامه نویسی در محیط MATLAB، اعمال سناریو های مختلف آسیب و بااستفاده از توابع هدف پیشنهادی، مکان و شدت هر نوع آسیب احتمالی از تکنیک بهینه سازی الگوریتم ژنتیک تعیین می شود. مثال های عددی ارائه شده نشان می دهد که وجود آسیب، مکان آسیب و شدت آسیب در مسائل دوبعدی با راهکارهای ارائه شده به طور کامل قابل شناسایی می باشند.

بررسی مسایل شکست و گسترش ترک در مواد مختلف همواره مورد توجه محققین بوده است. لذا بررسی شکست فولاد ساختمانی به عنوان یکی از پرکاربردترین مواد در صنعت امری ضروری به نظر می آید. مدل سازی های عددی همواره مکملی برای تحلیل نمونه های آزمایشگاهی محسوب می شوند. یکی از مسایل مهم، بررسی رفتار نمونه های آزمایشگاهی با توجه به ابعاد آنها می باشد، این امر در مسایل شکست از اهمیت بیشتری برخوردار است، در این تحقیق بصورت عددی تاثیر اندازه ضخامت نمونه بر رفتار نوک ترک بررسی گردید. معمولا برای بررسی شکست مواد شکل پذیر از نمونه استاندارد فشار-کشش (CT) استفاده می شود. رفتار نوک ترک در طول ضخامت نمونه های آزمایشگاهی ترکیبی از رفتار تنش مسطح و کرنش مسطح می باشد، از این رو در این بررسی با اعتبارسنجی نتایج عددی رفتار نمونه های عددی در طول ضخامت بررسی گردید، تا به عنوان مکملی برای نتایج آزمایشگاهی مورد استفاده قرار گیرد. با مدل سازی و تحلیل نمونه های عددی با ضخامت های مختلف مشاهده شد با پیشروی از مرکز ضخامت نمونه به سمت لبه های آزاد رفتار از کرنش مسطح به تنش مسطح تغییر می کند، برای نمونه استاندارد CT با طول ترک 25 میلی متر، ضخامت نمونه هایی با بیش از 15 میلی متر رفتار تقریبا به کرنش مسطح میل می کند، و می توان به نتایج اعتماد کرد. در ادامه با تحلیل های بیشتر و در نظر گرفتن پارامترهای وابسته به ابعاد نمونه، مقدار بارگذاری و تنش-کرنش در راستای عمود بر صفحه معادله ایی ارایه گردید، که می توان با استفاده از آن تشخیص داد تا چه طولی از لبه آزاد نمونه CT رفتار بصورت تنش مسطح یا کرنش مسطح می باشد.

در تقاطع­­های راست گوشه سه شاخه یا چهار شاخه کانال­های روباز، مطالعه جدایی جریان بسیار حائز اهمیت می­باشد. برخی پارامترهای موثر در این زمینه نسبت دبی ورودی و عمق جریان می­باشد که در این تحقیق تاثیر نسبت دبی ورودی و نسبت ارتفاع سرریزها (عمق جریان) در الگوی جریان و ابعاد ناحیه جداشدگی به صورت عددی شبیه­سازی شده است. بررسی نتایج مدل عددی نشان داد که مدل k-ω بیشترین مطابقت را با نتایج آزمایشگاهی دارد، به طوریکه میزان خطای شبیه­سازی کمتر از 20% بود. ابعاد ناحیه جداشدگی در کانال­­های اصلی و فرعی با نسبت دبی ورودی رابطه مستقیم داشت. همچنین با افزایش ارتفاع سرریزهای خروجی، عمق جریان افزایش یافت و منجر به کاهش ابعاد ناحیه جداشدگی شد. مطابق نتایج عددی، ابعاد ناحیه جداشدگی در راستای قائم از کف کانال به سطح آب افزایش یافت، به­طوری­که برای نسبت دبی 6/0 و نسبت ارتفاع سرریز 377/0، طول ناحیه جداشدگی در کف کانال، فاصله 1/0 متر از کف و در سطح آب به ترتیب در حدود 60 سانتیمتر، 75 سانتیمتر و 85 سانتیمتر بود. بنابراین از سطح آب به سمت کف کانال طول ناحیه جداشدگی در حدود 29% کاهش یافت.

دکارت می کوشد با به کارگیری راهکار شک و به یاری روش تحلیل، نخست هستی خود را اثبات کند و سپس چیستی «خود» را در مقام جوهر اندیشنده معلوم سازد. او پس از روشن کردن تکلیف «خود» در دو تأمل نخست است که از ره گذر تصورات واضح و متمایزی که از «دیگری» (اعم از خداوند و موجودات دیگر) در خود می یابد، دربارة هستی و چیستی «دیگری » حکم صادر می کند. او سرانجام، با استفاده از حقایق مکشوف با نور طبیعی عقل است که به سراغ اصول تنظیم کنندۀ مناسبات با دیگری می رود. اما پاسکال در ضمن اعتراف به عدم امکان کشف «خود» از طریق درون نگری، فرآیند ابتکاری دکارت در تأملات را وارونه می سازد و کشف «خود» را در گرو رابطه اش با «دیگری» و متأخر از آن می داند. بدین ترتیب سوژۀ اندیشندۀ آزاد و خودآیین دکارتی که «دیگری» را جز در مقام متعلق شناخت خود به رسمیت نمی شناسد و هستی و چیستی «دیگری» را در گرو تصوری می پندارد که «خود» از او دارد، درست در برابر انسان مجبور و دگرآیین پاسکالی قرار می گیرد که هستی و چیستیِ خود او نیز بر دو محور پیش و پس از هبوط، از سویی، و پیش و پس از دریافت فیض الهی، از دیگر سو، وابسته است که در هیچ کدام ارادة آدمی مطلقا نقشی ندارد. تنها تغییر وضعیت وی پیش و پس از دریافت فیض الهی، در تجربۀ نحوه های متفاوتی از دگرآیینی و عدم امکان تجربۀ هر گونه خودآیینی است و سرانجام، تنظیم مناسبات با «دیگری» نیز تنها در پرتو ارجاع به یک «ابردیگری» که خداوند باشد میسر می گردد.

در بین آلیاژهای حافظه دار دمای بالای پایه NiTi، آلیاژهای NiTiHf به دلیل دمای استحاله بالا، پایداری حرارتی خوب و قیمت مناسب نسبت به دیگر آلیاژهای حافظه دار بسیار مورد توجه می باشند. کرنش بازیابی و نسبت بازیابی این آلیاژها در مقایسه با آلیاژهای دوتایی NiTi پایین می باشد. یکی از راههای افزایش میزان کرنش بازیابی در این آلیاژها انجام عملیات ترمومکانیکی می باشد. در این تحقیق آلیاژ حافظه دار دمای بالا Ni50Ti40Hf10 در کوره قوس تحت خلا آلیاژسازی و ریخته گری شد و پس از همگن سازی، نمونه ها تحت عملیات نورد سرد و آنیل قرار گرفتند. با استفاده از تست خمش کرنش های اعمالی 6/2 تا 4/5 به روی نمونه ها اعمال شد و سپس میزان کرنش بازیابی و نسبت بازیابی نمونه ها اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که با افزایش کرنش اعمالی مقدار کرنش بازیابی افزایش یافت. در تمامی نمونه های نورد سرد شده تا کرنش اعمالی 3 میزان بازیابی بطور کامل 100% اتفاق افتاد. در کرنش های اعمالی بیش از این مقدار به دلیل وقوع تغیرشکل ناشی از لغزش، میزان بازیابی کرنش به کمتر از 100% رسیده است. در نمونه های نورد سرد شده به دلیل افزایش سختی و در نتیجه استحکام، مقدار کرنش بازیابی و نسبت بازیابی نسبت به نمونه ریختگی افزایش یافت. حداکثر کرنش بازیابی شده در نمونه ریختگی، مقدار 5 با نسبت بازیابی 87% بوده و با اعمال نورد به میزان 10 و 20 درصد، کرنش بازیابی به ترتیب به 25/5 و28/5 و نسبت بازیابی به 92% و 6/93 % افزایش یافت.

در این مقاله، متریک مربعی $F=(\alpha+\beta)^2/\alpha$ را در نظر گرفته و به مطالعه ی تبدیل متریک های مربعی از متریک های فینسلری ریشه ی $m$-ام می پردازیم. همچنین شرط لازم و کافی برای اینکه این نوع از متریک های فینسلری بتوانند مسطح تصویری موضعی و مسطح دوگان موضعی باشند را مورد بررسی و مطالعه قرار می دهیم.